Tag-archieven: XNFF

feb 07

Op 4 februari 2012 is de brochure Van kerkgebouw tot klaslokaal: om de sociale acceptatie van christelijke homo’s en lesbiennes verschenen. Hierin staan de projecten beschreven die LKP, CHJC en ContrariO in 2008-2012 hebben uitgevoerd. De brochure is hier te downloaden. Wilt u een gedrukt exemplaar ontvangen, stuur dan bericht via het contactformulier en vermeld “Bestelling brochure” als onderwerp en vermeld uw postadresgegevens in het bericht. Eén maal per week worden de bestellingen verwerkt.

sep 19

Met diverse activiteiten waren LKP, CHJC en ContrariO actief op het Xnoizz Flevo Festival. Behalve het theater ‘Homo naast God’ (LKP/De Dialoog) op de vrijdagavond was er op de zaterdag een ontbijt met homo’s en voerden we gesprekken met voorbijgangers bij de stand.

Ontbijten met homo’s
Ontbijten met homo’s werd dit jaar voor de tweede keer georganiseerd en opnieuw met succes. Naast een oproep in het programmaboekje werd het ontbijt ook nog even aangekondigd na afloop van de theatervoorstelling op vrijdagavond. Op de oproep serieus gereageerd en dus zaten we uiteindelijk met 30 gasten aan tafel. De overgrote meerderheid was homo, lesbisch of biseksueel, de rest ‘aanhang’ om de stap te verkleinen of jeugdwerkers van een kerk die aan de slag wilde met het onderwerp. Tijdens het ontbijt ontstonden als vanzelf gesprekken die voor zover wij konden nagaan op een respectvolle manier werden gevoerd. Ervaringen werden uitgewisseld, problemen kwamen op tafel maar heel vaak was het ook vooral gewoon fijn elkaar te ontmoeten en in een ongedwongen veilige sfeer met elkaar te praten. Een enkeling kreeg adressen of boektitels waar hij of zij verder mee aan de slag kon. Naar aanleiding van dit ontbijt is er een afgeschermde Facebook-pagina gemaakt waar men onderling nog kan napraten. Hier zijn ondertussen vrijwel alle deelnemers lid van, een enkeling maakte er zelfs speciaal een Facebook-account voor aan. Al met al dus weer een heel geslaagd ontbijt!

Stand
Op de stand was het ’s ochtends nog wat rustig. Mensen keken voortdurend schuin uit hun ogen naar de stand. Soms zag je wat voorzichtige interesse en dan weer afkeuring. Hun ogen vielen meestal als eerste op het grote frame met canvasdoeken schuin achter de stand. Daar stond namelijk met grote letters op “Christen en homo”. Soms keken mensen dan met gefronste blikken, alsof ze zich afvroegen: “Kan dat wel? Is dat een denkbare combinatie?” Maar even zo vaak liepen mensen met een big smile op hun gezicht en zonder grappen op de stand af om er meer over te weten te komen.
Tegen het middaguur werd het drukker. Er was vrij veel serieus publiek dat langsliep en na enige bedenkingen toch de stand aanschoot, met de vraag wat ons doel was. Daarop gaven wij uiteraard de boodschap terug dat we er stonden om ons gezicht te laten zien door aan medechristenen het onderwerp homoseksualiteit bespreekbaar te maken. Bij stijgende interesse en/of specifiekere vragen gingen we dan dieper op het gesprek in. Waar komt deze interesse vandaan? En dan komt er vaak langzaam en schoorvoetend uit dat mensen zelf homoseksueel zijn of worstelen met het feit dat iemand in hun directe omgeving het is.

Uit de kast, uit de kerk
Tien vrijwilligers hebben naar schatting 150 gesprekken gevoerd met festivalbezoekers van alle mogelijke leeftijden en achtergronden (zelfs enkele bezoekers uit België, Engeland en Duitsland). Een greep uit de uiteenlopende reacties:
– ‘Goed dat jullie er zijn!’
– ‘Homoseksualiteit is door de duivel ingegeven en zit tussen je oren.’ Naderhand is deze persoon wel met een andere blik weggegaan van de stand nadat hij zijn medebroeders van onze stand een knuffel heeft gegeven 😉
– ‘Ik kan de combinatie van homo en christen zijn niet rijmen met mijn eigen geloof, hoe zien jullie dat?’
– ‘God is toch liefde en houdt van iedereen, het maakt niet uit wie of wat je bent.’
– ‘Ik ben uit de kast gekomen, maar ik ben uit de kerk gezet…’
– ‘Ik ben bij de oprichting betrokken geweest van stichting ‘Onze Weg’, maar ben er nu na 25 jaar huwelijk met een vrouw toch achter gekomen dat homoseksualiteit niet te genezen is.’

Openheid
Een paar voorbeelden van gesprekken willen we iets uitvoeriger bespreken. Zo was er een jongen die voor informatie naar de stand kwam gewandeld. Hij had een lesbische zus en hij had daar, sinds ze dat twee jaar geleden aan hem verteld had, nog steeds erg veel moeite mee. Natuurlijk, zijn zus bleef zijn zus en hij hield heel veel van haar, maar ja die lesbische geaardheid was dan even wat lastiger om mee om te gaan. Er kwam een opening in de acceptatie doordat hij voor zijn bezoek aan de stand een programmaonderdeel had gevolgd waaruit hij opmaakte dat de Bijbel homoseksuele gevoelens of gedragingen eigenlijk helemaal niet afwijst. Een van onze vrijwilligers praatte met hem door en gaf hem een folder mee, waarin persoonlijke verhalen van mensen stonden die met de combinatie geloof en homoseksualiteit geworsteld hebben. Aan het einde van het gesprek was het nog niet helemaal duidelijk in hoeverre hij de geaardheid van zijn zus had geaccepteerd, hij bleef het moeilijk vinden maar stond wel duidelijk open voor andere standpunten.

Volledig heteroseksueel
Een beetje out-of-the-box denken kan geen kwaad, dacht Martijn, een van onze vrijwilligers. Hij liep op een tweetal jongens van een jaar of zeventien af die achter onze stand met onze frisbees met het opschrift CHJC aan het gooien waren. Ze hadden kort ervoor al even met een collega over onze boodschap gesproken. Martijn had zelf ook maar even zo’n frisbee gepakt om contact via actie te maken en het volgende moment vlogen de frisbees zo ongeveer alle kanten op. Een van hen gaf aan dat hij “volledig heteroseksueel” was. Hij liet me weten dat hij dat vrouwelijke en verwijfde gedrag waaraan je homoseksuelen kon herkennen maar niks vond. Hij vroeg Martijn naar zijn geaardheid en was duidelijk verbaasd over het antwoord. Hij kon het in ieder geval niet aan Martijn zien, zo liet hij weten. Martijn maakte hem duidelijk dat homoseksualiteit onder jongens overal voorkomt en dat het zeker niet altijd zichtbaar is aan de buitenkant. Hij kon er wel om lachen, maar hij kon zich er niet echt een voorstelling van maken. Misschien dat hij het ooit wel gaat begrijpen…
Er stond er een jongen te kijken naar informatie. Twee vrijwilligers spraken hem aan en hadden al vrij snel een interessant gesprek. Hij gaf aan homoseksueel te zijn en was inmiddels al zover dat hij dat geaccepteerd had. Wel had hij nog veel vragen over hoe je tegen een relatie aan moet kijken. Hij wilde wel, maar voelde zich nog helemaal niet op zijn gemak. Hij maakte zich erg veel zorgen over wat anderen er van zouden vinden. En dan stel je wat vragen en blijken alleen zijn ouders en een paar vrienden van hem te weten dat hij op jongens valt. Hij moest dus nog half uit de kast komen en dat zal uiteraard nog tijd en strijd kosten. De relatie in de toekomst zag hij wel zitten maar dat kwam later wel. Hij zou het vanzelf wel tegen komen. Het blijft hartverscheurend om te zien hoe iemand daar, in die donkere kast, nog zo’n strijd voor moet voeren.