Tag-archieven: jongeren

sep 19

Met diverse activiteiten waren LKP, CHJC en ContrariO actief op het Xnoizz Flevo Festival. Behalve het theater ‘Homo naast God’ (LKP/De Dialoog) op de vrijdagavond was er op de zaterdag een ontbijt met homo’s en voerden we gesprekken met voorbijgangers bij de stand.

Ontbijten met homo’s
Ontbijten met homo’s werd dit jaar voor de tweede keer georganiseerd en opnieuw met succes. Naast een oproep in het programmaboekje werd het ontbijt ook nog even aangekondigd na afloop van de theatervoorstelling op vrijdagavond. Op de oproep serieus gereageerd en dus zaten we uiteindelijk met 30 gasten aan tafel. De overgrote meerderheid was homo, lesbisch of biseksueel, de rest ‘aanhang’ om de stap te verkleinen of jeugdwerkers van een kerk die aan de slag wilde met het onderwerp. Tijdens het ontbijt ontstonden als vanzelf gesprekken die voor zover wij konden nagaan op een respectvolle manier werden gevoerd. Ervaringen werden uitgewisseld, problemen kwamen op tafel maar heel vaak was het ook vooral gewoon fijn elkaar te ontmoeten en in een ongedwongen veilige sfeer met elkaar te praten. Een enkeling kreeg adressen of boektitels waar hij of zij verder mee aan de slag kon. Naar aanleiding van dit ontbijt is er een afgeschermde Facebook-pagina gemaakt waar men onderling nog kan napraten. Hier zijn ondertussen vrijwel alle deelnemers lid van, een enkeling maakte er zelfs speciaal een Facebook-account voor aan. Al met al dus weer een heel geslaagd ontbijt!

Stand
Op de stand was het ’s ochtends nog wat rustig. Mensen keken voortdurend schuin uit hun ogen naar de stand. Soms zag je wat voorzichtige interesse en dan weer afkeuring. Hun ogen vielen meestal als eerste op het grote frame met canvasdoeken schuin achter de stand. Daar stond namelijk met grote letters op “Christen en homo”. Soms keken mensen dan met gefronste blikken, alsof ze zich afvroegen: “Kan dat wel? Is dat een denkbare combinatie?” Maar even zo vaak liepen mensen met een big smile op hun gezicht en zonder grappen op de stand af om er meer over te weten te komen.
Tegen het middaguur werd het drukker. Er was vrij veel serieus publiek dat langsliep en na enige bedenkingen toch de stand aanschoot, met de vraag wat ons doel was. Daarop gaven wij uiteraard de boodschap terug dat we er stonden om ons gezicht te laten zien door aan medechristenen het onderwerp homoseksualiteit bespreekbaar te maken. Bij stijgende interesse en/of specifiekere vragen gingen we dan dieper op het gesprek in. Waar komt deze interesse vandaan? En dan komt er vaak langzaam en schoorvoetend uit dat mensen zelf homoseksueel zijn of worstelen met het feit dat iemand in hun directe omgeving het is.

Uit de kast, uit de kerk
Tien vrijwilligers hebben naar schatting 150 gesprekken gevoerd met festivalbezoekers van alle mogelijke leeftijden en achtergronden (zelfs enkele bezoekers uit België, Engeland en Duitsland). Een greep uit de uiteenlopende reacties:
– ‘Goed dat jullie er zijn!’
– ‘Homoseksualiteit is door de duivel ingegeven en zit tussen je oren.’ Naderhand is deze persoon wel met een andere blik weggegaan van de stand nadat hij zijn medebroeders van onze stand een knuffel heeft gegeven 😉
– ‘Ik kan de combinatie van homo en christen zijn niet rijmen met mijn eigen geloof, hoe zien jullie dat?’
– ‘God is toch liefde en houdt van iedereen, het maakt niet uit wie of wat je bent.’
– ‘Ik ben uit de kast gekomen, maar ik ben uit de kerk gezet…’
– ‘Ik ben bij de oprichting betrokken geweest van stichting ‘Onze Weg’, maar ben er nu na 25 jaar huwelijk met een vrouw toch achter gekomen dat homoseksualiteit niet te genezen is.’

Openheid
Een paar voorbeelden van gesprekken willen we iets uitvoeriger bespreken. Zo was er een jongen die voor informatie naar de stand kwam gewandeld. Hij had een lesbische zus en hij had daar, sinds ze dat twee jaar geleden aan hem verteld had, nog steeds erg veel moeite mee. Natuurlijk, zijn zus bleef zijn zus en hij hield heel veel van haar, maar ja die lesbische geaardheid was dan even wat lastiger om mee om te gaan. Er kwam een opening in de acceptatie doordat hij voor zijn bezoek aan de stand een programmaonderdeel had gevolgd waaruit hij opmaakte dat de Bijbel homoseksuele gevoelens of gedragingen eigenlijk helemaal niet afwijst. Een van onze vrijwilligers praatte met hem door en gaf hem een folder mee, waarin persoonlijke verhalen van mensen stonden die met de combinatie geloof en homoseksualiteit geworsteld hebben. Aan het einde van het gesprek was het nog niet helemaal duidelijk in hoeverre hij de geaardheid van zijn zus had geaccepteerd, hij bleef het moeilijk vinden maar stond wel duidelijk open voor andere standpunten.

Volledig heteroseksueel
Een beetje out-of-the-box denken kan geen kwaad, dacht Martijn, een van onze vrijwilligers. Hij liep op een tweetal jongens van een jaar of zeventien af die achter onze stand met onze frisbees met het opschrift CHJC aan het gooien waren. Ze hadden kort ervoor al even met een collega over onze boodschap gesproken. Martijn had zelf ook maar even zo’n frisbee gepakt om contact via actie te maken en het volgende moment vlogen de frisbees zo ongeveer alle kanten op. Een van hen gaf aan dat hij “volledig heteroseksueel” was. Hij liet me weten dat hij dat vrouwelijke en verwijfde gedrag waaraan je homoseksuelen kon herkennen maar niks vond. Hij vroeg Martijn naar zijn geaardheid en was duidelijk verbaasd over het antwoord. Hij kon het in ieder geval niet aan Martijn zien, zo liet hij weten. Martijn maakte hem duidelijk dat homoseksualiteit onder jongens overal voorkomt en dat het zeker niet altijd zichtbaar is aan de buitenkant. Hij kon er wel om lachen, maar hij kon zich er niet echt een voorstelling van maken. Misschien dat hij het ooit wel gaat begrijpen…
Er stond er een jongen te kijken naar informatie. Twee vrijwilligers spraken hem aan en hadden al vrij snel een interessant gesprek. Hij gaf aan homoseksueel te zijn en was inmiddels al zover dat hij dat geaccepteerd had. Wel had hij nog veel vragen over hoe je tegen een relatie aan moet kijken. Hij wilde wel, maar voelde zich nog helemaal niet op zijn gemak. Hij maakte zich erg veel zorgen over wat anderen er van zouden vinden. En dan stel je wat vragen en blijken alleen zijn ouders en een paar vrienden van hem te weten dat hij op jongens valt. Hij moest dus nog half uit de kast komen en dat zal uiteraard nog tijd en strijd kosten. De relatie in de toekomst zag hij wel zitten maar dat kwam later wel. Hij zou het vanzelf wel tegen komen. Het blijft hartverscheurend om te zien hoe iemand daar, in die donkere kast, nog zo’n strijd voor moet voeren. 

aug 11

Christelijke scholen willen homoseksualiteit bespreekbaar maken op een manier die past bij hun christelijke identiteit. Mijn indruk is dat veel christelijke scholen dit thema heel serieus nemen, ook al denken ze verschillend over homoseksuele relaties. Ik hoor nog wel eens verhalen over directeuren van openbare scholen die zeggen: ‘Wij zijn een tolerante school, voor ons is homoseksualiteit geen probleem en dus hoeven wij er geen speciale aandacht aan te besteden.’ Zo makkelijk maken christelijke scholen zich er niet mee van af!
Met het project richten we ons op protestants-christelijke, gereformeerde, reformatorische en evangelische scholen. Een doelgroep waar het onderwerp homoseksualiteit niet altijd even makkelijk ligt. Sommige christelijke scholen vinden dat homoseksuele relaties niet goed zijn. Maar wij gaan hen er niet van overtuigen dat ze daar anders over zouden moeten denken. We leggen de nadruk op het belang van een veilig schoolklimaat. We wijzen op de realiteit van homoseksuele, lesbische en biseksuele jongeren: zo blijkt dat zij vaker dan hun heteroseksuele leeftijdsgenoten te maken hebben met gevoelens van depressie of gedachten aan zelfmoord. Dat laatste komt zelfs nog vaker voor onder jongeren met een godsdienstige opvoeding. In gesprekken met scholen vragen wij deze pijnlijke gegevens mee te nemen in het schoolbeleid.
Onze aanpak werkt. Jaarlijks bereiken wij ongeveer tweeduizend leerlingen. Even zo graag houden voorlichters hun verhaal voor een docententeam. Bijzonder is elke keer weer de tweede les in de lessenserie: met het bezoek van een van onze voorlichters gaat het onderwerp echt leven voor de leerlingen. Ze durven vragen te stellen, het taboe wordt nog verder doorbroken. Ik heb gehoord dat op verschillende scholen leerlingen uit de kast durven komen. Als wij daaraan hebben bijgedragen, is dat een bekroning op het werk van onze vrijwilligers.

Deze column is geschreven door projectcoördinator Marco Derks voor de website van De Dialoog. Kijk voor meer informatie over ons project ‘Homo in de klas’ op deze website onder ‘leren‘ of op de website www.homoindeklas.nl.

jul 08

Vandaag lanceren christelijke homo-organisaties de website homoindeklas.nl. Met de website willen zij leerlingen en docenten op christelijke scholen helpen bij het bespreken van homoseksualiteit. De website hoort bij de gelijknamige lesbrief, die op diverse christelijke scholen gebruikt wordt.
De website is bedoeld voor leerlingen, hun ouders en docenten op christelijke scholen in het voortgezet onderwijs. Zo geeft de website antwoord op een groot aantal vragen, en stellen verschillende voorlichters van ‘Homo in de klas’ zich in korte filmpjes voor. Onderdeel van de lesmethode ‘Homo in de klas’ is dat christelijke voorlichters gastlessen geven waarin zij hun persoonlijke verhaal vertellen.
Op dit moment krijgen jaarlijks tweeduizend leerlingen op vijf scholengemeenschappen door heel Nederland les met de lesbrief ‘Homo in de klas’. De lesbrief combineert lessen door de eigen docent met gastlessen door voorlichters die zelf christen en homo zijn. Hun optreden leidde op deze scholen tot een homovriendelijker klimaat. Mede daardoor durfden diverse leerlingen op school uit de kast te komen.
“Ik merk een grote omslag in de klassen,” zegt Delia Kloekke van het Nuborgh College in Elburg. “De lessen halen een stuk onwetendheid over homoseksualiteit bij de leerlingen weg. Maar ook de leerlingen die directer met homoseksualiteit in aanraking komen, voelen zich nu meer op hun plek. Een meisje, waarvan de moeder lesbienne is, stond altijd wat aan de kant in de klas. Ik merk dat ze er door de lessen durft te zijn.”
‘Homo in de klas’ is een van de projecten van LKP, CHJC en ContrariO. Deze christelijke LHBT-organisaties werken sinds 2008 samen aan projecten om de sociale acceptatie van homoseksualiteit in christelijke kring te bevorderen.

jun 28

Op zaterdag 4 juni hebben vrijwilligers van LCC Projecten tussen de 150 en 200 gesprekken gevoerd met bezoekers van de EO Jongerendag. Op dit jaarlijkse event, dat in het GelreDome gehouden wordt, komen ongeveer 10.000 veelal jonge bezoekers af.

Welkom
Toen Robert Daverschot begin 2011 het voorzitterschap van ContrariO overdroeg aan René Venema, ging hij ook langs bij de EO om afscheid te nemen. Samen met andere bestuursleden had hij afgelopen jaren diverse keren gesprekken gevoerd met de directie of andere leidinggevenden bij de Evangelische Omroep. Aan het eind van dit laatste gesprek gaf hij aan het contact erg gewaardeerd te hebben. Toch had hij nog een laatste wens: zouden wij met een stand op de EO Jongerendag mogen staan?
De EO Jongerendag is een jaarlijks event van de Evangelische Omroep. De afgelopen tien jaar vond dit event plaats in het GelreDome in Arnhem. Op 3 mei ontvingen CHJC en ContrariO een e-mail van Ben de Wild Productions, de organisatie van de EO Jongerendag (en het Xnoizz Flevo Festival): “Hierbij ontvangt u informatie over het huren van een stand op de EO Jongerendag. De EO heeft besloten om dit jaar alle christelijke organisaties die hulp bieden aan homo’s en lesbiennes de gelegenheid te geven zichzelf te profileren op de EO Jongerendag.” We hadden nog een maand te gaan, dus besloten we snel te schakelen: een stand reserveren, materiaal aanschaffen voor de aankleding en mensen zoeken om de stand te bemensen.

Zichtbaar aanwezig
Op zaterdag 4 juni stonden we dus met een gezamenlijke stand van LKP, CHJC en ContrariO op de 37e EO Jongerendag. We hadden een perfecte locatie en door ons grote en kleurrijke expositiepaneel en ballonnen waren we goed zichtbaar – je kon de stand op een afstand van tientallen meters al zien. De tekst “christen & homo” op het expositiepaneel werd door veel voorbijgangers gezien, wat verschillende reacties opriep. Van 11.00 uur tot 18.30 uur werd de stand continu bemenst door twee mannen en twee vrouwen. De projectcoördinator en twee bestuursleden van ContrariO participeerden in het relatieprogramma, liepen rond over het terrein rondom het GelreDome en versterkten regelmatig de mensen bij de stand.

Een teken van God
Naar schatting hebben we met zo’n 150-200 mensen gesproken. Het betrof enerzijds jongeren in de leeftijd van 10-25 jaar en daarnaast volwassenen van 35-55 jaar. Regelmatig kwamen er mensen naar ons toe die alleen even wilden zeggen: “Goed dat jullie hier staan!” Zulke blijken van waardering waren een sterke bemoediging, zeker ook tegen de achtergrond van lastigere gesprekken. Sommige mensen wilden gewoon wat informatie, stelden een vraag en namen wat folders mee. Anderen gingen een gesprek of een discussie aan. Enkele voorbeelden:

  • Vijf Surinaamse jongens van 12-15 jaar hebben zeker een kwartier bij de stand staan keuvelen met ons en de folders gelezen.
  • Een vrouw met een evangelische achtergrond en van rond de veertig vond het vreemd dat we een stand hadden. Homo- en christenzijn, dat kon niet volgens haar. Ze begon te lachten en liep door.
  • Een jongen van begin twintig die er voor zichzelf nog niet over uit was of hij homo is. Onze vrijwilliger moest een papiertje met haar visitekaartje dubbelvouwen zodat het in zijn jaszak paste en zijn vrienden het niet zouden zien.
  • Een man van vijftig jaar, gereformeerd en vader van een homoseksuele zoon, wilde informatie om zijn standpunt ten aanzien van homoseksualiteit te bepalen.
  • Een vrouw van in de dertig die werkzaam is als therapeut in evangelische zorginstelling. Ze heeft een lesbische cliënt met een relatie en wilde veel informatie om over hoe ze homoseksualiteit bespreekbaar kon maken. Onze vrijwilliger heeft haar wat informatie, enkele folders en onze lesbrief Homo in de klas meegegeven, en daarnaast zijn visitekaartje om eventueel een keer te komen praten met het team.
  • Een vrouw van in de veertig die blijft staan en in tranen uitbarst: “Dit moest zo zijn. Dat jullie hier staan. Dit is een teken van God.” Onze vrijwilliger gaat even met haar apart zitten. Ze vertelt over haar huwelijk (met een man), dat stukgelopen is. En dat ze nu pas echt weet en erkend waardoor het niet ging tussen hen: dat ze lesbisch is.
  • Een vrouw van eind dertig met haar elfjarige dochter maakte een praatje. Ze vond het erg ingewikkeld om homoseksualiteit en geloof met elkaar te rijmen. Maar ze probeerde het oprecht van de kant van onze vrijwilliger te zien en haar visie over het voetlicht te brengen. Bijna aan het einde van het gesprek zei ze: “Stel dat mijn dochter lesbisch is…” en haar dochter draait zich om en trekt een gezicht wat nog het beste is te omschrijven als walging en schrik. Juist ook voor zulke meisjes is het belangrijk dat wij zichtbaar aanwezig zijn: wij zijn rolmodellen.

Naast voorbijgangers hebben we ook mensen van andere organisaties gesproken, bijvoorbeeld mensen van andere stands op het terrein. Sommige mensen waardeerden onze aanwezigheid, anderen uitten hun vragen. Ook hebben we contact gelegd met de mensen van EO nazorg (Youth for Christ), die ook een gesprek over homoseksualiteit hadden ingepland.

Waardevolle bijdrage
We hebben onze bijdrage aan de EO Jongerendag als zeer waardevol ervaren. Veel mensen zijn aan het denken gezet. Mensen die alleen de stand zagen en bij wie de tekst “christen & homo” op hun netvlies staat. Mensen die een stukje verder zijn gekomen in hun denken over homoseksualiteit en geloof. Ouders, vrienden, therapeuten en pastors die toegerust zijn om homo’s, lesbiennes en biseksuelen verder te helpen. Mensen die een stap hebben gezet in het accepteren van hun homoseksualiteit en in hun proces van coming out.