Persoonlijke steunbetuiging Dr. J.J.C. Dee n.a.v. de Nashville Verklaring

Geplaatst op de 13 februari, 2019 op 4:14 pm Geschreven door in Nieuws

DAT ER WOORDEN ZIJN DIE ZEGEN AAN ONS DOEN

De commotie in kerk en samenleving die de Nashville-verklaring teweegbracht en de aandacht die deze in de media ontving hebben aan het licht gebracht, dat het christelijk geloof en wat zich afspeelt in kerkinstituten nog niet naar de rand van de moderne samenleving is verbannen. Standpunten voor en tegen deze verklaring kregen via de media een ruim bemeten platform. Ook bij mijzelf heeft deze Nashville-verklaring het nodige teweeggebracht.

Toen ik mij tegenover mijn beste vriend die homo is in krachtige bewoordingen uitsprak tegen de Nashville-verklaring herinnerde hij mij in enkele niet mis te verstane zinnen aan mijn eigen vroegere standpunt. Vanaf de eerste klas gymnasium kennen wij elkaar, al meer dan vijftig jaar. En toen wij beiden studeerden kwam hij uit voor zijn homo-zijn, maar liet ik hem in de steek wegens eigen positie in de kerk en wegens een orthodoxe theologie en bijbelbeschouwing.

In de jaren 1977-1999 was ik predikant en gedurende een groot deel van deze periode deelde ik de visie van hetgeen nu in de Nashville-verklaring verwoord wordt. Een wijze van bijbellezen ten aanzien van homofilie en homoseksualiteit die niet vrij was van fundamentalisme, de inhoud van publicaties van G.J.M. van den Aardweg die homofilie als gevoelsstoornis en verwrongen opvoeding zag en de ‘therapeutische’ benaderingen van de Stichting Onze Weg (homofilie en homoseksualiteit zijn in een weg van ‘bekering’ te ‘genezen’) droeg ik uit in een publiek optreden. Ik deed dat via artikelen in periodieken en in prediking, voor zover het themadiensten over ethische vraagstukken betroffen. Door deze opvattingen en door dit optreden heb ik mij niet alleen schuldig gemaakt aan een fundamentalistische manier van bijbellezen, maar ook aan het aanhangen van verwerpelijke theorieën en praktijken ten aanzien van mensen die anders geaard zijn. Het is mij duidelijk, dat ik hierdoor mensen heb teleurgesteld en pijn gedaan, waardoor ik hen ook beschadigd heb. Ik zeg dit in alle eerlijkheid, tot mijn eigen schade en schande. De opvattingen van destijds heb ik radicaal achter mij gelaten en ik ben tot geheel andere inzichten gekomen, inzichten die ik reeds gedurende vele jaren mag heb. Het zou te ver voeren om deze ontwikkeling uit te leggen en te verantwoorden. Ik ben dit platform erkentelijk voor de mogelijkheid om op hun website in het kort rekenschap af te leggen van een volkomen gewijzigd inzicht.

Met mijn beste vriend is het, door mijn verandering van inzicht en opstelling en zijn vergeving, al jaren weer geheel en al goed. Zijn weg is lang, zwaar en moeilijk geweest. Met hem verheug ik mij in zijn geluk van het homo-zijn, waarin hij voor zijn leven genezing mocht vinden. Ik houd van hem om wie hij is.

Na het predikantschap werd ik docent klassieke talen. In lessen gaat het regelmatig ook over andere zaken dan Grieks en Latijn. Wanneer de kwestie van de homofilie en de homoseksualiteit ter sprake komt, vertel ik mijn leerlingen over mijn vroegere en huidige inzichten en bind ik hen op het hart om hen te aanvaarden, te begrijpen en lief te hebben, die in hun ogen ‘anders’ zijn.

En waar ik zelf sta? Ik sta daar, waar de bijbel vanuit het humanum wordt gelezen, zodat (in de zaak waar het nu over gaat) er voor homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders die ruimte, vrijheid en respect aanwezig zijn, waarin zij kunnen zijn wie zij zijn en hoe zij zijn. Voor mij gaat het in de bijbel om woorden die zegen doen aan mensen. Het gaat om het doen van goed en waar en recht, om het humanum. En om niets anders.

 

Amersfoort, Dr. J.J.C. Dee